Op bezoek bij 'museum Zozijn' op de Lathmer in Wilp

Paspoort

Wie: Het interview vindt plaats met drie suppoosten/vrijwilligers van Museum Zozijn:

Willemien Ketelaar-Pol, Anneke Koers en Jet Smit.
Leeftijden: 78, 73 en 70 jaar
Beroep: voormalig Z verpleegkundigen op de Lathmer

Hoe en wat?
Allerdrie zijn wij op de Lathmer/Zozijn gestart in een leerwerktraject; Z (zwakzinnigenzorg) verpleegkundige. Wij hebben door de jaren heen een bijzondere band/geschiedenis met Zozijn. Bij Willemien was het haar vader die de liefde voor het werk overbracht toen hij op zijn 44e de overstap maakte, van vleesbewerker naar de zorg op Zozijn. Hij bracht die liefde voor het vak mee naar huis, want 10 van zijn kinderen hebben er later gewerkt.

Alledrie komen we uit de regio, zijn er min of meer ingerold, maar wat ons alledrie kenmerkt is dat we er nooit meer zijn weggegaan. Zowel Anneke als Willemien hebben er zelfs hun echtgenoot leren kennen.Maar ook nu nog, weliswaar op een heel andere manier, zetten wij ons met liefde in voor Zozijn.

Het kasteel, in vroeger tijden van rijke families, werd begin jaren 50 gehuurd en later gekocht door broeders penitenten die er een katholieke instelling voor zwakzinnigen in vestigden, omdat deze er nog niet was in de regio.

Wij waren in de jaren ’60/’70 de eerste vrouwelijke verpleegkundigen en moesten voldoen aan strikte normen qua kleding en gedrag. De groepen waren groot met 18 en soms 21 bewoners en gescheiden in mannen- en vrouwengroepen. De aandacht en de middelen die er nu zijn waren er in die tijd  niet. De verschillen in aanpak en behandeling zijn door de jaren heen enorm veranderd en dat willen we graag laten zien in ons museum, Het museum kreeg concrete vormen in 2010 mede doordat oud collega’s al oude attributen hadden verzameld, zoals bijvoorbeeld de eerste rolstoel, oude foto’s, filmpjes en materialen. We hebben inmiddels 3 ruimtes in het kasteel met een expositie over de veranderende zorg en de geschiedenis van het land/erfgoed de Lathmer.

Waar zijn jullie trots op?
We zijn met een fijne groep van 15 vrijwilligers die allemaal verschillende kwaliteiten en inzet hebben zoals bijvoorbeeld het uitpluizen van de geschiedenis, informatieboekjes maken, voorlichting geven aan groepen, een lesprogramma voor scholen, enz.enz. We geven erfgoed lessen, introductiemiddagen. Er is een historische wandeling, een herinneringstuin, een bomenroute.

Trots zijn we ook op de samenwerking met musea in de omgeving, de historische vereniging Voorst en de gemeente Voorst.

Erg fijn dat het museum en onze activiteiten zo gedragen worden door de organisatie van Zozijn.

Waar worden jullie blij van?
Als mensen ons weten te vinden en verrast zijn over de verhalen en historie. Als we zien hoe enthousiast de kinderen van de scholen zijn en ook  als ze ervaren dat de bewoners niet eng zijn. En er terug in de tijd te zien is hoe de zorg in positieve zin is veranderd.

Het is een wens om meer gezinnen te motiveren voor ons museum.

Grappig verhaal?
Dat de stichting werd vernoemd naar Daniel de Brouwer, maar hij eigenlijk niet zo heette. Hij werd de Brouwer genoemd vanwege zijn kwaliteiten als bierbrouwer. We wachten nog op het recept zodat we zijn biertje op ons succes kunnen drinken.